Praca z listą To produce

Skąd biorą się pozycje

Factory → To produce (Fabryka → Do produkcji) jest zasilana z dwóch miejsc. Nigdy nie wpisujesz tu pozycji samodzielnie.

• Partner requests (Zapytania partnerów). Organizacje siostrzane umieszczają to, czego potrzebują, na swojej liście zakupowej. Każda otwarta pozycja adresowana do Twojej fabryki pojawia się tutaj wraz z kupującym, ilością i priorytetem, jaki ustawili.
• Own customers (Własni klienci). Gdy zamówienie zostaje złożone w Twoim własnym sklepie, aiku sprawdza każdy produkt. Jeśli stanu za nim brakuje, a ten stan jest wytwarzany przez fabrykę, brak trafia tutaj jako pozycja, oznaczona klientem i numerem zamówienia. Gdy to zamówienie zostanie wysłane, pozycja zamyka się sama.

Zamówienia, które przychodzą przez stary system, nie zasilają listy. Robią to tylko zamówienia złożone w aiku.

Filtr Source (Źródło) u góry zakładki All (Wszystkie) pozwala zobaczyć tylko pozycje partnerskie albo tylko pozycje własnych klientów.

Widoki

Pasek zakładek nad tytułem to sedno tej strony. Te same pozycje, sześć sposobów patrzenia na nie.

• Board (Tablica). Widok planowania i ten, na którym strona się otwiera. Każda pozycja to karta, która przesuwa się przez pasy od Backlog do Done. Wyjaśnione w kolejnej sekcji.
• All (Wszystkie). Płaska tabela, sortowalna i przeszukiwalna, z licznikiem otwartych pozycji. Używaj jej, gdy szukasz jednej konkretnej rzeczy.
• By artisan (Wg rzemieślnika). Jeden blok na osobę, wg rzemieślnika przypisanego do wyrobu albo, w braku takiego, do jego kategorii. Pozycje bez nikogo przypisanego siedzą pod Unassigned (Nieprzypisane). To widok do rozdzielania dziennej pracy.
• By category (Wg kategorii). Jeden blok na kategorię wyrobów, więc osoba robiąca kule do kąpieli widzi kule do kąpieli, a osoba robiąca mydło widzi mydło.
• By buyer (Wg kupującego). Jeden blok na organizację partnerską albo własnego klienta, na potrzeby budowania przesyłki.
• Mixes (Mieszanki). Bazy i mieszanki, których potrzebują otwarte zlecenia produkcyjne, dla przygotowującego. Wyjaśnione w Przygotowywanie mieszanek.

W widokach grupowanych każdy blok ma kapsułę nad listą pokazującą jego nazwę i liczbę pozycji. Kliknij kapsułę, aby ukryć ten blok, kliknij ponownie, aby go przywrócić. aiku zapamiętuje Twój wybór w tej przeglądarce, więc planista, którego interesują tylko dwie kategorie, zawsze widzi tylko dwie.

Tablica (Board)

Sześć pasów, od lewej do prawej. Karta przesuwa się w prawo w miarę postępu pracy, a większość przesunięć to przeciągnięcie.

Każda karta pokazuje produkt, zamówioną ilość, kto zamówił oraz In stock (W magazynie), więc widzisz, czy w ogóle warto to wytwarzać. Do tablicy trafiają tylko pozycje z wyrobem wytwarzanym w tej fabryce; pozycje, których towar można po prostu zdjąć z półki, żyją na własnej stronie, Factory → Pre-pick (Fabryka → Wstępna kompletacja), patrz Kompletowanie towaru dla partnera.

Pod pasami znajduje się jeszcze jedna pozycja: N lines too small for a batch are waiting for company · show (N pozycji za małych na partię czeka na towarzystwo · pokaż). Partner może poprosić o mniej niż jedną pełną partię, a taka pozycja nie da się sensownie wykonać sama, więc czeka na poboczu zamiast zaśmiecać Backlog. Jest podejmowana, gdy otwarty popyt na ten sam towar ze wszystkich list partnerskich razem osiąga partię, gdy zamówienie własnego klienta czekające u bramy sprawia, że zlecenie i tak rusza, albo gdy naciśniesz show i wykonasz ją mimo wszystko. Pozycja może czekać długo; to trafniejszy opis jej sytuacji niż jakikolwiek status, jaki moglibyśmy dla niej wymyślić. Patrz Partie, opakowania i częściowe partie.

Backlog → Preparing. Upuść kartę, a aiku zapyta Ile wykonać?. Proponuje zamówioną ilość; wpisz więcej, a nadwyżka zostanie oznaczona jako na zapas. Jeśli wyrób ma zalecaną wielkość partii, mały przycisk ↑ zaokrągla ilość do pełnych partii. To, o co ostatecznie prosi się rzemieślnika, jest w units (sztukach), zaokrąglone w górę do najbliższej pełnej partii, a to, co wraca, jest dzielone przez rozmiar opakowania w drodze na półkę: 16 sztuk z opakowania po dziesięć trafia na półkę jako 1,6 SKO. Liczba pozostaje edytowalna na karcie, gdy jest w Preparing.

Preparing → Assigned. Upuść kartę, a aiku zapyta Kto to wykona?. Proponuje rzemieślnika przypisanego do wyrobu albo jego kategorii, patrz Kto co wykonuje. Wybierz imię, a zlecenie produkcyjne powstaje w wersji roboczej, skierowane do tej osoby. Otwórz zlecenie i naciśnij Release to floor (Skieruj na halę), gdy ma się zacząć; do tego momentu rzemieślnik go nie widzi. Aby zmienić rzemieślnika później, kliknij imię na karcie.

Producing i Done przesuwają się same, w zależności od tego, co dzieje się na ekranie hali. Karta opuszcza tablicę, gdy magazyn odkłada gotowy towar, patrz Odkładanie gotowej produkcji, albo gdy zlecenie produkcyjne zostaje przyjęte na stan bezpośrednio ze swojej strony.

Do tego czasu karta zostaje, nawet jeśli zamówienie, dla którego powstaje, trafiło już do magazynu: ma oznaczenie Order sent. Praca przeniesiona na inny dzień ma kartę dla każdej części, a część, na którą nie czeka żadne zamówienie, ma oznaczenie For stock.

Kilka kart naraz: kliknij karty, żeby je zaznaczyć, a następnie przeciągnij dowolną z nich, a całe zaznaczenie się przesunie. Menu Everybody (Wszyscy) nad tablicą zawęża ją do jednego lub dwóch rzemieślników, a filtry rodziny, kupującego i priorytetu robią to samo dla kart.

Pasek boczny fabryki pokazuje na żywo liczniki dla To produce (Do produkcji) i Pre-pick (Wstępna kompletacja) obok ich nazw, i przesuwają się same w miarę zmian na listach zakupowych; nie trzeba odświeżać strony, żeby zobaczyć, czy coś nowego dotarło.

Pod tablicą Board i widokiem By artisan znajduje się Open job orders per artisan (Otwarte zlecenia na rzemieślnika): jeden znacznik na osobę z liczbą otwartych zleceń. Czerwony oznacza brak, bursztynowy - jedno; każdy powinien mieć co najmniej dwa, żeby nikomu nie zabrakło pracy. Krzyżyk na znaczniku oznacza osobę jako nie-rzemieślnika i usuwa ją z licznika.

Wysyłanie pozycji partnerskich

Pozycje partnerskie są wysyłane stąd; pozycje własnych klientów - nie, one podróżują ze swoim własnym zamówieniem.

• Zaznacz pozycje partnerskie, które możesz wysłać. Dostosuj ilość dla partial pick (częściowej kompletacji), reszta zostaje otwarta na kolejną przesyłkę.
• Pick into order (Skompletuj do zamówienia) zbiera Twoje zaznaczenia w oczekującą przesyłkę dla każdej organizacji kupującej osobno. Pozostaje otwarta w polu Picked orders (Skompletowane zamówienia), dopóki jej nie wyślesz.
• Send to warehouse (Wyślij do magazynu) przekazuje przesyłkę do Twojego magazynu jako zwykłe zamówienie: kompletowane, pakowane, wysyłane i fakturowane jak wszystko inne. Dla organizacji kupującej tworzona jest jej przychodząca dostawa towaru, która podąża za postępem Twojego magazynu. Nikt nie aktualizuje strony kupującego ręcznie.

Zaznaczenie pozycji własnego klienta nic nie daje. Jest pomijana, gdy naciśniesz Pick into order, ponieważ ten produkt już należy do zamówienia klienta.

Warto wiedzieć

• Otwarta lista kupującego jest ograniczona z grubsza do jednego cyklu zamówień tego, co historycznie mu dostarczasz, więc to, co do Ciebie dociera, to przefiltrowane zapotrzebowanie, a nie zrzut całego katalogu. Jeśli pozycja wygląda dziwnie, zapytaj; kupujący z czegoś zrezygnował, żeby ją tam umieścić.
• Pierwsza kompletacja dla nowego partnera tworzy w Twoim sklepie konto klienta nazwane od organizacji kupującej. To zamierzone. Uprzedź obsługę klienta, żeby nikt tego "nie posprzątał".
• Dopóki nie naciśniesz Send to warehouse, skompletowane zamówienie jest niewidoczne na zwykłych ekranach zamówień; jego domem jest strona To produce.
• To, co wysyłasz, jest tym, co pokazuje dostawa towaru u kupującego. Nigdy nie zawyżaj ilości, żeby "pasowały do listy".